เมื่อวาน วันที่30 มีนาคม พ.ศ.2555  มีพิธีรับประกาศนียบัตรและปัจฉิมนิเทศที่โรงเรียนเราค่ะ
 
(รูปแปรเทียนในงาน  ถ่ายโดยเพื่อนในกรุ๊ปรุ่น)
 
 
 
 
         น่าใจหายอยู่เหมือนกัน ที่เวลา3ปีผ่านไปเร็วขนาดนี้...  
 
ตั้งแต่วันแรกที่เข้ามา ได้รับความอบอุ่นจากรุ่นพี่และอาจารย์  ได้สนุกสนานกับกิจกรรมมากมาย
ได้สนิทสนมกับเพื่อนจากหลากหลายที่มา และยังได้รับรู้ว่า มีคนที่น่าทึ่งอยู่ใกล้ตัวเต็มไปหมด ทั้งเด็กโอลิมปิก เด็กทุนคิง,ทุนก.พ.,ทุนญี่ปุ่นตัวเป็นๆ 
 
ช่วงเวลาแห่งความสุขมักจะผ่านไปอย่างรวดเร็วเสมอ อย่างที่คำพูดติดปากของรุ่นพี่ว่าไว้เมื่อครั้งเรายังอยู่ม.4
 
         "สามปีในเตรียมฯ มันสั้นนะน้อง"
 
   เราได้เข้าใจคำนั้นอย่างชัดเจนในวันนี้ วันที่เราจะไม่ใช่นักเรียนอีกต่อไป แล้วกลายเป็นศิษย์เก่าคนหนึ่ง
 
โดยเฉพาะในปีสุดท้าย    
 
     รุ่นเรามีโอกาสใช้ชีวิตม.6น้อยกว่ารุ่นอื่นๆ  เพราะอุทกภัยครั้งใหญ่เมื่อปลายปี54 ทั้งการสอบที่ระดมเข้ามาเต็มไปหมด เช่น สอบตรงกลาง สอบgat/pat สอบ o-net (โดยปกติมันจะอยู่ในช่วงปิดเทอม) ทำให้บางคนหยุดกันเป็นว่าเล่น ซึ่งเราก็เข้าใจว่าเพื่อจะได้เรียนในที่ที่หวังไว้
 
    กิจกรรมหลายอย่างต้องลดงบประมาณลง  อย่างงานกีฬาสีคราวนี้ก็ยังสวยอยู่ แต่ก็ยอมรับว่าไม่อลังการเท่าปีก่อนๆ ส่วนงานสืบสานวัฒธรรม งานกีฬาต.อ.-ต.ท. งานชมรมนิทัศน์ ต้องถูกยกเลิกไป  แต่ไม่ว่าอย่างไร ปีที่ผ่านมายังคงเป็นช่วงเวลาที่สนุกสนานอยู่ดี
    (นอกเรื่อง งานสืบสานปีก่อนมีแข่งชายไทยฯ  ให้แข่งแกะขนมชั้นด้วย ฮาสุดๆ)
 
       โรงอาหารใหญ่  ที่ได้เข้าไปใช้บริการซ่อมกันล้นหลามจนที่ไม่พอแทบทุกเทอม
       
                                  วิ่งเก็บร้อยรอบหฤหรรษ์ ต่อคิวลายเซ็นยาวยิ่งกว่าคริสปี้ครีมเปิดใหม่
 
              ประตูดำ รู้ๆกันอยู่ว่าทำอะไร
 
                                                                           ห้อง111 ที่ทุกคนอยากมีชื่ออยู่ในนั้น
 
                      วันสอบก็ชอบเข้าประตูหน้ากันเพื่อไหว้ ร.5และพระปริวัติเทพ
 
     บูมสาย  วิทย์พื้นม.6สุดโหด  กีฬาสี ... ฯลฯ...  และความทรงจำอีกมากมาย
 
 
    มีกลอนหนึ่งในงานกีฬาสีที่หลายคนฟังแล้วน้ำตาซึม  เราก็จำได้แม่น
 
"  เรือลำน้อย ลอยลำน้ำ ล่องตามฝัน
 
สู้ฝ่าฟัน ด้วยแรงใจ ไม่ท้อถอย
 
ใกล้ถึงฝั่ง ใกล้ถึงฝัน วันรอคอย 
 
ความทรงจำ นับร้อย ที่ผ่านมา
 
เกือบสามปี กี่เรื่องราว ที่ผันเปลี่ยน
 
ทุกข์และสุข หมุนเวียน เข้ามาหา
 
จนวันนี้ จวนนาที หมดเวลา
 
   มิรู้ลืม คุณและค่า เตรียมอุดม  "
แสตนสีฟ้า กีฬาสีปี 2554 
(เราไม่รู้ชื่อคนแต่ง ขอโทษด้วยนะคะ) 
 
รักที่แห่งนี้ รักอาจารย์  รักTU72  รักเพื่อนทุกคน ช่วงเวลาที่ำได้อยู่ด้วยกันมีค่ามากจริงๆ
ขอขอบคุณในทุกสิ่ง
 
ลาก่อน
 
 
แล้วเราไว้เจอกันอีก
 
 
เพลงปิ่นหทัย ครั้งสุดท้ายในฐานะนักเรียนของพวกเรา
(จากคนในกรุ๊ปรุ่นอีกเช่นกัน)
 
 
 
 

 

 

  (เพลง ลาแล้วเตรียมอุดม)

" ร่มจามจุรีสีชมพู    ร่มลานร่มขวัญเคยอยู่   เคยชื่นชูหนักหนา

ลาแล้ว จำใจ จำจาก จำลา

เตรียมอุดมศึกษาจะกลับมาสนองคุณ "
 
 
 
 

 

Comment

Comment:

Tweet

@Aommino อีกไม่กี่วันก็ปัจฉิมนิเทศแล้ว
เก็บเกี่ยวความทรงจำให้มากๆนะคะ big smile
เฟรนชิปด้วย... ถ้าไม่ทวงตอนนี้ไม่ค่อยได้คืนอะ  555

#6 By minoru on 2013-03-27 23:55

เข้ามาอ่านเพราะอีกไม่กี่วันก็จะถึงตาเราแล้ว

3 ปีในเตรียมมันสั้นจริงๆค่ะ

#5 By Aommino on 2013-03-27 03:44

ก่อนอื่เข้ามาเห็นท่านรองที่หัวบลอคเลือดแทบพุ่งค่ะ 55555
ยินดีด้วยนะค่า ><//
เข้าใจความรู้สึกนั้นดีมากๆเลย มันเศร้าๆแต่เราต้องเดินต่อ สู้เนอะ double wink

#4 By † Hotaru™ † on 2012-06-09 18:47

รุ่นน้องงงงงงงง! (ไม่อยากแสดงตัวเลย )
คอมเมนต์ข้างบนก็รุ่นน้องอีกสองคน เหอะๆ sad smile
เห็นแล้วนึกถึงปีเราเลยค่ะ! ไอที่แปรเทียนเนี่ยก็รูุ้สึกจะมีอยู่รร.เดียว ถึงว่าคุ้นๆsad smile
แต่ยังไงก็กลับไปเยี่ยมรร.ได้บ่อยๆนะคะ (ถึงเราจะไม่ค่อยได้ไปก็เถอะ) แต่พอกลับไปทีไร อาจารย์ทุกท่านจะต้อนรับอย่างดีทุกครั้งเลย! บางครั้งยังรู้สึกผิดเลยที่ไม่ยอมตั้งใจเรียนวิชาของท่าน

#3 By QUINCES on 2012-05-01 18:17

ยินดีกับเจ้าของบล็อกด้วยนะคะ^^
เฝ้าอ่านบล็อกมานาน(hakuou)แต่ไม่เคยเม้นแหะๆ

เพิ่งรู้ว่าเป็นรุ่นพี่รร.เดียวกัน เราTU73จ้า
เหลืออีกแค่ปีเดียวเองเริ่มใจหายแล้ว เวลาผ่านไปรวดเร็วจริงๆเนอะTT

#2 By ~ReinDeeR~ on 2012-04-22 15:24

ยินดีที่จบแล้วค่ะรุ่นพี่ ^^//

สามปีในเตรียมฯมันสั้นจริงๆเนอะ

ปีถัดไปนี้ก็ตาเราแล้วสิ ;_;

#1 By Mukkiu on 2012-03-31 20:07